Li ser navê Ajansa Welat Fexredîn Kiliç derbarê Tifaqa Neteweyî da bi Serokê Giştî yê Partîya Sosyalist a Kurdistanê (PSK) Bayram Bozyel ra hevpeyvîna li jêrê çêkir.
Serokê
Partiya Sosyalîst a Kurdistanê (PSK) Bayram Bozyel da zanîn ku PSK 50 sal in ku
bi awayekî di nava xebatên yekîtiyê de ye û wiha got: “Ji ber ku li gorî nêrîna
me meseleya Kurd meseleya miletekê ye û meseleyên neteweyî bêyî tifaqa neteweyî
safî nabin. Li welatekî demokratîk, azad elbet her partîyekê ger bikaribe piraniya dengan bistîne dikare welat
îdare bike. Lê meseleya Kurd meseleya îqtîdarbûnê nîne, meseleya azadbûna welat e û hemû aliyan eleqeder
dike. Ji bo vê yekê em meseleya tifaqa neteweyî weke meseleyeke stratejîk dibinin,
meseleyeke demkî an jî meseleyekê hîzbî nabînin.”
‘Firsendên dîrokî derketin
pêşiya gelê me’
Bayram
Bozyel axaftina xwe wiha domand: “Li Rojava firsendên dîrokî derketin pêşiya
gelê me yê Kurd. Li wir Kurd ne tenê nêzîkê azadiyê ne her wiha ji bo seranserê
Suriyeyê û ji bo avakirina Suriyeyeke nû û ji bo azadiya miletên din jî hêzekê
giring in. Li Suriyê Kurd ji bo avakirina sistemekê demokratîk cihê baweriyê ne
û dikarin bibin çîmentoya Surîyeyeke nû. Konferansa 26ê Nîsanê ku li Qamişloyê
pêk hat gaveke dîrokî bû û ji vê yekê em gelek
keyfxweş bûn. Aliyên Kurd li ser bernameyeke neteweyî û li ser daxwaza
federalîzmê li hev kirin û pişt re jî tifaqa xwe îlan kirin. Ev ji bo Rojava,
çar parçeyên Kurdistan û Sûriyeyê gaveke dîrokî bû.”
‘Ev meseleya Kurdistanê ye’
Bayram
Bozyel bi lêv kir ku meseleya tifaqê girîng e û tu caran ji rojeva Kurdan
derneketiye û wiha pê de çû: “Em weke PSK ji diyaloga hemû alîyan re amade ne.
Lê meseleya tifaqê divê ewil li ser bernameyeke zelal çêbibe. Bername jî li ser
dû esasan were çekirin. Ev jî meseleya welat û meseleya statuyê ne. Ev ne tenê
meseleya Kurdan e, meseleya Kurdistanê ye. Li Kurdistanê tenê Kurd najîn
Ermenî, Êzîdî, Suryan û gelek milet hene. Divê meseleya Kurd rast were
pênasekirin, navê wê were dayîn. Û bê qebûlkirin ku Kurd, ew mafên ku Tirk
xwedî lê ne bila ew jî bibin xwediyên wan mafan. Bila bi nasnameya Kurd werin
qebûl kirin û ew hemî mafên ji wê nasnameyê dertên; yanî ziman, çand, dîrok
hemî werin naskirin. Kurd li Kurdistanê bikaribin xwe îdare bikin. Ev jî li
gorî nêrîna me bê statû nabe.”
‘Divê bernameyeke neteweyî
hebe’
Bayram
Bozyel anî ziman ku di meseleya tifaqa neteweyî de hin pirsgirêkên partiyên
Kurdan hene û ev tişt gotin: “Xebatên me hene. Îro em û DEM Partî di Platforma
Zimanê Kurdî de bi hev re ne. Di meseleyên hin bingehîntir de xebatên me û
partiyên Kurdistanî yên weke PWK, HAKPAR û PDKê re berdewam dikin. Em jî
dixwazin li ser bingeha daxwazên neteweyî
xebatên xwe bi pêş ve bibin û di cihekê de bigihin hev. Em nabêjin bila
herkes were ba me, an em biçin ba keskê din. Bila her ali li cihê xwe zelal
bibe, paşê em li cihekî muşterek de werin ba hev. Tifaqeke wisa ji me re lazim
e, ew jî ez bawer dikim wê bibe. Lê xuyaye ku hin problem û nêrîn hene ku divê
em wan safî bikin. Meseleyekê din jî bawerî ye, yanî wexta em bi hev re kar
dikin divê em baweriyê bidin hev. Ji ber ku gelek tecrubeyên me hene. Me heta
niha di nava dehan xebatên hevkariyê de cih girtin. Niha em di Platforma Zimanê
Kurdî da ne. Çend caran di xebatên hilbijartinê de me cî girt. Niha jî em di
nava xebatên yekîtiyê de ne. Nebûna me ya din ava Înîsiyatîfa Demokratîk nayê wê wateyê ku em di nava xebatên yekîtîyê
de nînin. Em jî di xeteke din de vî karî dimeşînin. Em hêvî dikin ev xebat di
qenaleke berfireh de bigihin hev. Heke meseleya me tifaqa neteweyî be divê
bernameyeke neteweyî hebe.”
‘Divê li her parçeyekî
Kurdistanê yekîtiyek çêbibe’
Bayram
Bozyel bal kişand ser geşedanên li Rojhilata Navîn û pêvajoya li Tirkiye û Bakurê
Kurdistanê û axaftina xwe wiha bi dawî kir: “Piştî geşedanên li Rojhilata
Navîn, Sûriyeyê û banga Bahçelî û Ocalan pey hevdû hatin van di heman wextê da
li çar parçeyên Kurdistanê tesîra xwe hene. Di Sûriyeyê da rejîma li dijî
Kurdan têk çû. Îran dijminê kurdan e wan derbeyeke mezin xwar, hêzên girêdayê
Îranê yên li başûre Kurdistanê û Iraqê zeîf dibin û bo sê parçeyan îmkan
çêdibin. Pêvajoya kû nû destpêkiriye her çiqas navê wê Kurd nebe jî lê em
dizanin ji sedî sed bi meseleya Kurd ve girêdayî ye û tesîra xwe li çar
perçeyan jî dike. Wê demê lazim e ku çar parçeyên Kurdistanê jî li hember vê
pêla nû helwesteke mişterek pêk bînin. Beriya her tiştî divê li her perçeyekî
yekitiyek çêbibe.
Niha
gaveke baş jî konferansa 26 Nîsanê ya li Qamişloyê ye ku gavekî dîrokî ye. Li Îranê jî hewladnên yekîtîyê heye. Parlamentoyeke
başurê Kurdistanê heye ku dikare hemî Başur temsil bike. Li Bakur hewldan hene
lê hin yeketiyekê berfıreh pêk nehatiye.
Mesela
Kongra Neteweyî ji du aliyan ve pirsgirêkên xwe hene, tevî ku tişteke îdeale
jî. Yek jê reaksîyonên hêzên heremê jibo hewldanên bi vî awayî astengî
derdixin. Ya diduyan kongre dezgehekê
pir aliye, pir rêk û pêk û pir kompleks e. Divê rêxistinên/licneyên wê hebin,
sekreteriya wê hebe. Ji bo wî em tiştekê pratîk difikirin, pêşniyara me ev e. Dikare
Konferansekê Kurdistanî bicive û ev bibe bersîva yekîtiya çar parçeyên
Kurdistanê. Çend salan carekê partiyên Kurdistanê li cihekî azad em bêjin îro
Hewlêrê sibê Qamisloyê bicivin vê rewşa heyî di nav xwe de binirxînin û li
hember wê rewşê siyasetekî nêzik peyda bikin, tecrûbeyên xwe bi hevre parve
bikin, Konferasekê bi vê awayî dikare di nav çarparçeyan da harmoni û hevahengiyek peyda bike. Em tiştekî wisa
difikirin û divê demeke ne dûr da jî ev konferansa bicive.”